In Oost Europa heerst nog steeds bittere armoede. Waar in West Europa inmiddels de echte armoede is verdwenen, is deze in Oost Europa nog duidelijk aanwezig. Wie in de hoofdstad van Moldavië, Chisinau, komt zal denken: waar is die armoede dan? Maar als diegene 's avonds na 18.00 uur de straat opgaat, en de daklozen in de tunneltjes ziet liggen, de straatkinderen tussen de vuilniszakken zit scharrelen, zal begrijpen dat deze armoede er wel degelijk is. En als die persoon dan de auto pakt, en 20 minuten buiten de hoofdstad een klein dorpje, bijvoorbeeld Straseni, binnenrijdt, ziet armoede waarbij we ons geen voorstelling kunnen maken. Dan is er ook nog een relatief verborgen vorm van armoede, de weeshuizen. Hier wonen meestal zo'n 150 kinderen bij elkaar... in een vaak liefdeloze en troosteloze omgeving. Een tekort aan eten, aandacht en kennis omtrent de stoornissen bij de kinderen, maakt dat het leven hier keihard is. Toch blijft dit best verborgen, omdat toeristen niet zomaar worden toegelaten. De BBC heeft het echter voor elkaar gekregen een reportage te maken van een weeshuis in Bulgarije. De documentaire is te zien op YouTube, onder de naam 'Bulgaria's Abandoned Children'.

Mission Without Borders organiseert elk jaar weer zomerkampen voor de kinderen uit deze weeshuizen. In deze 10 kampdagen kunnen de kinderen onbezorgd spelen, krijgen ze voldoende en gezond te eten en is er aandacht voor elk kind afzonderlijk. Ook wordt er aandacht besteed aan de stoornissen die deze kinderen hebben (hechtingsstoornissen, minderwaardigheidscomplexen, persoonlijkheidsstoornissen).

In deze kampen help ik ook, als vrijwilliger. (Ik ben dus niet in dienst bij Mission Without Borders.) En dat levert voor de kinderen, maar ook voor mijzelf, onvergetelijke momenten op. Een aantal van deze momenten zal ik op deze website schrijven. Zie hiervoor 'Verhalen uit Moldavië'.

Verder werk ik via Advit in een buurtcentrum. Hier komen de kinderen uit het dorp dagelijks heen om te spelen en Engels te leren.